پویش نهال‌کاری در الولک بمناسبت روز ملی روستا و عشایر /طبیعت، امانتی برای نسل آینده

به گزارش پایگاه خبری طوبی خبر، این آیین با حضور صدیقه ربیعی، مدیرکل دفتر امور روستایی و شوراهای استانداری قزوین، آزیتا اسدی، مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری استان قزوین، سعید ابیت، رئیس اداره امور عشایری استان، فرحناز کاظمی، دهیار روستای الولک و جمعی از معاونان، رؤسا و کارشناسان اداره‌کل منابع طبیعی و همیاران طبیعت برگزار شد.

در جریان این برنامه، مسئولان و مردم محلی با کاشت نهال، بر ضرورت توسعه فضای سبز، احیای پوشش گیاهی و تقویت فرهنگ مشارکت عمومی در حفاظت از عرصه‌های طبیعی تأکید کردند.

مشارکت مردم؛ ستون حفاظت از منابع طبیعی

مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری استان قزوین در این آیین، مشارکت جوامع محلی و روستاییان را یکی از مهم‌ترین ارکان حفاظت از منابع طبیعی دانست و گفت: مشارکت مردم و بهره‌برداران واقعی منابع طبیعی، پشتوانه اصلی حفاظت، احیا و توسعه پایدار این عرصه‌هاست.

آزیتا اسدی با اشاره به طرح مردمی کاشت یک میلیارد درخت افزود: این طرح تنها یک برنامه برای کاشت نهال نیست، بلکه حرکتی ملی برای جلب مشارکت مردم در توسعه و نگهداشت فضای سبز، افزایش پوشش درختی و نهادینه‌کردن فرهنگ حفاظت از منابع طبیعی است.

زنان؛ از مدیریت منابع طبیعی تا مشارکت در حفاظت از طبیعت

این پویش همچنین جلوه‌ای از حضور و نقش‌آفرینی زنان در عرصه‌های مدیریتی، اجتماعی و محلی بود؛ از مدیریت منابع طبیعی و امور روستایی گرفته تا فعالیت‌های میدانی و مشارکت جوامع محلی.

حضور آزیتا اسدی به‌عنوان نخستین مدیرکل زن منابع طبیعی و آبخیزداری کشور، صدیقه ربیعی در جایگاه مدیرکل دفتر امور روستایی و شوراهای استانداری قزوین و فرحناز کاظمی به‌عنوان دهیار روستای الولک، نمونه‌ای از نقش‌آفرینی زنان در مدیریت و توسعه پایدار جوامع محلی استان قزوین است.

در کنار این مدیران، مشارکت بانوان محلی و بهره‌برداران روستایی نیز نشان داد که حفاظت از طبیعت، موضوعی صرفاً اداری نیست و بدون حضور و همراهی مردم، به‌ویژه جامعه محلی، نمی‌توان به توسعه پایدار دست یافت.

درختانی به نام دانش‌آموزان؛ پیوند نسل آینده با طبیعت

مدیرکل دفتر امور روستایی و شوراهای استانداری قزوین نیز در حاشیه این مراسم با تأکید بر ضرورت آموزش نسل آینده اظهار کرد: طبیعت امانتی است که باید سالم و پایدار به نسل آینده سپرده شود و در این مسیر، مشارکت کودکان و نوجوانان در برنامه‌های محیط‌زیستی اهمیت ویژه‌ای دارد.

صدیقه ربیعی پیشنهاد کرد در پویش‌های نهال‌کاری، درختان به نام دانش‌آموزان کاشته شود تا هر دانش‌آموز خود را در قبال درختی که کاشته مسئول بداند و در سال‌های آینده روند رشد آن را دنبال کند.

وی افزود: این اقدام می‌تواند پیوندی عاطفی میان نسل آینده و طبیعت ایجاد کند؛ به‌گونه‌ای که دانش‌آموزان در کنار رشد و بالندگی خود، شاهد رشد درختی باشند که با دستان خود کاشته‌اند.

بوستان روستایی؛ ظرفیتی برای مردم و گردشگران

ربیعی همچنین بر ایجاد یک بوستان روستایی در ورودی روستای الولک تأکید کرد و گفت: ایجاد چنین فضایی می‌تواند ضمن فراهم کردن محیطی مناسب برای تفریح و حضور کودکان و نوجوانان، به ساماندهی حضور گردشگران نیز کمک کند.

وی خاطرنشان کرد: ایجاد فضای مشخص برای حضور گردشگران می‌تواند از ورود آنان به باغ‌ها و اراضی خصوصی روستاییان جلوگیری کرده و ضمن حفظ حقوق مردم محلی، ظرفیت‌های گردشگری روستا را نیز تقویت کند.

پویش نهال‌کاری در الولک، در نهایت بیش از آنکه صرفاً مراسمی برای کاشت چند نهال باشد، یادآور یک ضرورت مهم بود؛ اینکه حفاظت از طبیعت، مسئولیتی جمعی است و آینده سبز روستاها و منابع طبیعی، از مشارکت امروز مردم و آموزش نسل فردا آغاز می شود

حفاظت از مراتع، حفاظت از معیشت عشایر است

رئیس امور عشایری قزوین: زندگی عشایر با طبیعت گره خورده است

سعید ابیت در حاشیه این مراسم اظهار کرد: توجه به ظرفیت واقعی و توان اکولوژیک مراتع ضروری است و باید به گونه‌ای از منابع طبیعی بهره‌برداری شود که این عرصه‌ها در مسیر فرسایش و تخریب قرار نگیرند.

وی با تأکید بر ضرورت ترویج فرهنگ حفاظت از طبیعت افزود: آسیب به منابع طبیعی، مستقیماً زندگی و کسب‌وکار عشایر را تحت تأثیر قرار می‌دهد؛ بنابراین حفاظت از مراتع را باید به‌عنوان حفاظت از پایه‌های اقتصادی و معیشتی جامعه عشایری مورد توجه قرار داد.

رئیس اداره امور عشایری استان قزوین ادامه داد: یکی از برنامه‌های این اداره، اجرای طرح‌های بهسازی چشمه‌ها در مناطق عشایری است و تلاش می‌کنیم در حاشیه این چشمه‌ها با کاشت نهال، علاوه بر توسعه فضای سبز، ظرفیت‌های گردشگری این مناطق را نیز تقویت کنیم.

ابیت خاطرنشان کرد: بهره‌برداری اصولی از مراتع، توسعه فضای سبز و نهادینه‌سازی فرهنگ حفاظت از طبیعت، سه محور مهم برای حفظ منابع طبیعی و ارتقای کیفیت زندگی جوامع عشایری است و تحقق این رویکرد می‌تواند به پایداری محیط‌زیست و معیشت عشایر کمک کند.