دانش آموز حرف دلش را به ماشین گفت؛ ما بزرگ‌ترها کجا بودیم؟/ یادداشت
یاد روزگاری افتادم که سر سفره حرف می‌زدیم و در کوچه بازی می‌کردیم و غصه‌هایمان را به آغوش مادربزرگ و گوش همسایه و دوست هم‌کوچه می‌سپردیم. امروز گویی یک قاب کوچک و مصنوعی جای بسیاری از آن صمیمیت و صفا را گرفته است و شاید همین‌جا باید ایستاد و پرسید ما کجا بودیم؟؟؛
